یک سال گذشت!!

با گذشت یک سال از تصویب اجرایی شدن طرح دکترای حرفه ای فیزیوتراپی، این طرح شرایط اسفناکی را سپری می کند

 

دکترای حرفه ای فیزیوتراپی مدت هاست که به دلایل غیر حرفه ای و علمی در سردرگمی به سر می برد. اول مرداد سال گذشته بود که وزارت بهداشت بعد از کش و قوس های فراوان بالاخره رأی به اجرایی شدن طرح دکترای حرفه ای فیزیوتراپی که کلیات آن در  ۲۲/۲/۸۸ به تصویب رسیده بود داد. وزیر بهداشت روز بعد در مراسم گرامیداشت روز فیزیوتراپی که در دانشگاه علوم پزشکی تهران برگزار شد اعلام کرد که اولین دانشجویان دکترای حرفه ای فیزیوتراپی در بهمن ۹۰ پذیرش خواهند شد و جامعه فیزیوتراپی به خاطر این اتفاق بزرگ مدت ها در شادی و سرور به سر می برد. اما سرنوشت این طرح طبق انتظارات پیش نرفت و باند بازی ها و منفعت طلبی های گروه خاصی مانع از اجرای این طرح عظیم شد. در جریان بیست و سومین کنگره فیزیوتراپی ایران که در شیراز برگزار شد خبر برگزاری اولین آزمون این مقطع در تیر ماه امسال بر روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت. اما چنین آزمونی تا این لحظه برگزار نشده است. براستی چه چیزی باعث پیچیده شدن روزافزون این طرح شده است؟ در جریان کنگره فیزیوتراپی امسال برای اولین بار مسولین برگزار کننده و اساتید رشته از عنوان دشمنان فیزیوتراپی برای مخالفین این طرح به کار بردند. چندی پبش نیز پیش دکتر ابراهیمی در جمع دانشجویان فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی بابل پزشک سالاری را علت اصلی مخالفت با این طرح دانست. به نظر می رسد در کشور ما در خیلی از مواقع منافع گروه با نفوذ بر منافع مردم ارجحیت دارد. بر کسی پوشیده نیست در درجه اول این بیماران هستند که از اجرایی شدن این طرح سود می برند. در این مدت مدارا کردن با این دسته از افراد انحصار طلب که منافع شخصی را به هر چیزی حتی سالامت بیماران ترجیح می دهند نتنها سودی نداشته بلکه باعث سرخوردگی نیز شده است.

حال بعد از گذشت یک سال آیا زمان آن نرسیده است که دیگر در برابر اهانت ها فقط به سکوت اکتفا نکنیم؟  آیا هنوز هم علت این اهانت ها برکسی پوشیده است؟ آیا جامعه فیزیووتراپی نباید از خود سوال کند چه چیزی باعث شده است که هرکسی که از راه می رسد بدون هیچ واهمه ای به خود اجازه اهانت به جامعه فیزیوتراپی را می دهد؟ باید باور کنیم که گروه مخالف دارای نفوذ بیشتری  هستند و به این سادگی عقب نشینی نمی کنند. اینک دیگر بحث فقط دکترای حرفه ای فیزیوتراپی نیست بلکه دفاع از حیثیت فیزیوتراپی است!