به مناسبت روز فیزیوتراپی

روزی که هیجان انگیز نیست

 

دوم مرداد هرسال به عنوان روز فیزیوتراپی شناخته می شود. روزی که یادآور تلفیقی از خاطرات تلخ و شیرین است. روزی که یادآور استقلال حرفه ای فیزیوتراپیست هاست. روزی که نشان دهنده ظرفیت عظیم دانش فیزیوتراپی است. روزی که یادآور حرفهای خانم وحید دستجردی وزیر سابق بهداشت در دانشگاه علوم پزشکی تهران است. روزی که تداعی کننده بی انصافی ها، کارشکنی ها، نامردی ها و بیرحمی های صورت گرفته در حق جامعه فیزیوتراپی بعد از صحبت های آن روز خانم وزیر است. روزی که سیاست پزشک محوری را ببش از پیش روشن می کند. روزی که نشان می دهد پیشرفت حرفه ای فقط برای جامعه پزشکی بلامانع است. روزی که فقدان اتحاد واقعی بین جامعه فیزیوتراپی کشور را نمایان می کند. روزی که چندان برای جامعه فیزیوتراپی کشور مایه شادی نیست!

این روز آنقدر پیچیده به نظر می رسد که خوشحال بودن و ناراحت بودن را در مقابل هم قرار می دهد. شاید بهتر است تا روز جهانی فیزیوتراپی (هشتم سپتامبر مصادف با هفدهم شهریور) را مبارک بدانیم!